از آن بفروختند اصحاب دل دنیا به ملک دین

دهان ما پر آب گرم و کار ما مگس رانی

برو چون مرد ره بگذر ز دنیا و ز عقبی هم

که تا جانت شود پر نور از انوار یزدانی

که خود را سود می دیدند در بازار ارزانی

درین عالم برستند از غم بیهوده دنیا

در آن عالم شدند آزاد از درد و پشیمانی