چنان بی خود شدند از خود که اندر وادی وحدت

در آن عالم شدند آزاد از درد و پشیمانی

چو زین بیع و شری رستند برستند از غم دو جهان

شری و بیع زین سان کن اگر تو هم از ایشانی

یکی مست اناالحق گشت و دیگر غرق سبحانی

اگر خواهی که تو بی خود همه چیزی یکی بینی

تویی آن پرده اندر ره مگر کین پرده بدرانی