چو اندر عالم جان اوفتادی

که خط دادندت انس و جان به خوشی

ز بس کامد به نزدیک تو جبریل

شده چون دحیه الکلب قریشی

از آن بی سایه دایم می درفشی

چو دایم رحمه للعالمینی

بران جرم دو عالم را ببخشی