در فصل بهار و موسم گل

از دست مده می مغان را

وان دم که تهی شود صراحی

بفروش به جرعه ای جهان را

بی عشق مدار عاشقان را

ای آنکه نخوانده ای تو هرگز

از لوح درون خط روان را