ای بلبل خوشنوا فغان کن

بر گوی به ساکنان محرم

ما صوفی صفه صفاییم

بی خود ز خودیم و از خداییم

عید است نوای عاشقان کن

چون سبزه ز خاک سر برآورد

ترک دل و برگ بوستان کن