من سایه صفت فتاده بر خاک

راهی طلبد به سر وحدت

هرگز بود ای رفیق والا

وارسته تو از منی و از ما

فارغ ز کشاکش تمنا

تو باز گشاده بال همت

در خوف هوای لا و الا