زانک هر مردی که نان ما شکست

گفت این نان را عیالت داد و بس

مرد چون بشنید آن پاسخ تمام

گفت بر ما شد ترا کشتن حرام

سوی او با تیغ نتوان برد دست

نیست از نان خواره ما جان دریغ

من چگونه خون او ریزم به تیغ