گاو زر در ناله زار آورد

چون فلک را کره ای سرکش کند

از هلالش نعل در آتش کند

ناقه از سنگی پدیدار آورد

در زمستان سیم آرد در نثار

زر فشاند در خزان از شاخسار

گر کسی پیکان به خون پنهان کند