هر دو گیتی از وجودش نام یافت

در همه چیز از همه در پیش بود

خویشتن را خواجه عرصات گفت

انما انا رحمه مهدات گفت

عرش نیز از نام او آرام یافت

همچو شبنم آمدند از بحر جود

خلق عالم بر طفیلش در وجود