چون دلش بی خود شدی در بحر راز

جز زفان او زفانهای دگر

تا دم آخر که بر می گشت حال

شوق کرد از حضرت عزت سوال

جوش او میلی برفتی در نماز

چون دل او بود دریای شگرف

جوش بسیاری زند دریای ژرف