هرک شمع تو ببیند آشکار

لطف کن شمع شفاعت برفروز

تا چو پروانه میان جمع تو

پرزنان آئیم پیش شمع تو

جان به طبع دل دهد پروانه وار

دیده جان را لقای تو بس است

هر دو عالم را رضای تو بس است