هر دو عالم را رضای تو بس است

هرک شمع تو ببیند آشکار

جان به طبع دل دهد پروانه وار

دیده جان را لقای تو بس است

داروی درد دل من مهرتست

نور جانم آفتاب چهرتست

بر درت جان بر میان دارم کمر