داروی درد دل من مهرتست

جان به طبع دل دهد پروانه وار

دیده جان را لقای تو بس است

هر دو عالم را رضای تو بس است

نور جانم آفتاب چهرتست

بر درت جان بر میان دارم کمر

گوهر تیغ زفان من نگر