نور جانم آفتاب چهرتست

دیده جان را لقای تو بس است

هر دو عالم را رضای تو بس است

داروی درد دل من مهرتست

بر درت جان بر میان دارم کمر

گوهر تیغ زفان من نگر

هر گهر کان از زفان افشانده ام