چون گریخت از سایه او دیو دور

شمع جنت بود واندر هیچ جمع

هیچ کس را سایه ای نبود ز شمع

شمع را چون سایه ای نبود ز نور

چون سخن گفتی حقیقت بر زفانش

از رای قلبی خدا گشتی عیانش

گه ز درد عشق جان می سوختش