چون سخن گفتی حقیقت بر زفانش

هیچ کس را سایه ای نبود ز شمع

شمع را چون سایه ای نبود ز نور

چون گریخت از سایه او دیو دور

از رای قلبی خدا گشتی عیانش

گه ز درد عشق جان می سوختش

گه ز نطق حق زفان می سوختش