میل در صدیق اگر جایز بدی

تا به زانو بند اشتر، کم نکرد

او چو چندینی در آویزد به کار

حق ز حق ور کی برد این ظن مدار

در اقیلونی کجا هرگز بدی

در عمر گر میل بودی ذره ای

کی پسر، کشتی به زخم دره ای