هفت لقمه نان طعام او و بس

با در منه شهر را برخاستی

می شدی در شهر وره می خواستی

بود هر روزی درین حبس هوس

سرکه بودی با نمک بر خوان او

نه ز بیت المال بودی نان او

ریگ بودی گر بخفتی بسترش