گفت تو بگذار و فارغ در گذر

این خلافت گر خریداری بود

می فروشم گر به دیناری بود

چون اویس این حرف بشنید از عمر

تو بیفکن، هرک راباید، ز راه

باز برگیرد شود در پیشگاه

چون خلافت خواست افکندن امیر