تا زبور عشق خوانم زار رار

گفت برمن ختم شد اسرار عشق

جمله شب می کنم تکرار عشق

نیست چون داود یک افتاده کار

زاری اندر نی ز گفتار منست

زیر چنگ از ناله زار من است

گلستانها پر خروش از من بود