مصرع دوم · شماره 22زانک با سیمرغ نتوانم پریدشاعرعطاراثرحکایت بطقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19زنده از آبست دایم هرچ هست#20این چنین از آب نتوان شست دست#21من ره وادی کجا دانم برید#22زانک با سیمرغ نتوانم پریدانتخابشده23آنک باشد قله آبش تمام#24کی تواند یافت از سیمرغ کام#25هدهدش گفت ای به آبی خوش شده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «حکایت بط» است.سطر پیشینمن ره وادی کجا دانم برید→سطر بعدیآنک باشد قله آبش تمام←