کی شود سیمرغ سرکش یار من

چون توان پیچید سر از فر او

جمله را در پر او باید نشست

تا ز ظلش ذره ای آید به دست

بس بود خسرو نشانی کار من

هدهدش گفت ای غرورت کرده بند

سایه در چین، بیش از این برخود مخند