شرح ده کین زرد رویت از چه خاست

زو مگر پرسید مردی بی خبر

کز چه شد گلگونه رویت چو زر

این همه حرمت که پیش شه تر است

گفت بر سر می نهد سیبی مرا

گر رسد از تیرش آسیبی مرا

گوید انگارم غلامی خود نبود