خشک لب بنشسته ام مدهوش من

کز فراق دوست دارم اضطراب

چون ز نامردی نیم من مرد او

جامه نیلی کرده ام از درد او

ز آتش عشق آب من شد جوش زن

گر بیابم قطره ای از کوثرش

زنده جاوید گردم بر درش