چون نداری ذره ای را گنج و تاب

چون تو با سیمرغ باشی هم چله

چون تهی کردی به یک می پهلوان

دوستکانی چون خوری با پهلوان

چون توانی جست گنج از آفتاب

چون شدی در قطره ناچیز و غرق

چون روی از پای دریا تا به فرق