لیک ره نبود دل گم راه را

هیچ کس چون چشم اسکندر نداشت

گرچه گفت اسکندر و باور نداشت

هست راهی سوی هر دل شاه را

گر برون حجره شد بیگانه بود

غم مخور خوردی درون هم خانه بود