شیخ را بردند تا دیرمغان

حلقه ای از زلف در حلقم فکن

گفت برخیز و بیا و خمر نوش

چون بنوشی خمر ، آیی در خروش

آمدند آنجا مریدان در فغان

شیخ الحق مجلسی بس تازه دید

میزبان را حسن بی اندازه دید