این همه خود رفت برگوی اندکی

خرقه با زنار کردست و کند

تخته کعبه است ابجد خوان عشق

سرشناس غیب سرگردان عشق

تا تو کی خواهی شدن با من یکی

چون بنای وصل تو براصل بود

هرچ کردم بر امید وصل بود