هر کجا خواهید باید رفت زود

معتکف در کعبه بنشینیم ما

دامن از هستیت در چینیم ما

شیخ گفتا جان من پر درد بود

تا مرا جانست، دیرم جای بس

دختر ترسام جان افزای بس

می ندانید، ارچه بس آزاده اید