آتش توبه چو برافروزد او

کرده راهی همچو خورشید آشکار

آنک داند کرد روشن را سیاه

توبه داند داد با چندین گناه

هرچ باید جمله بر هم سوزد او

قصه کوته می کنم، آن جایگاه

بودشان القصه حالی عزم راه