رحمت و نومید و مکر و ایمنست

زین چنین افتد بسی در راه عشق

این کسی داند که هست آگاه عشق

هرچ می گویند در ره ممکنست

نفس این اسرار نتواند شنود

بی نصیبه گوی نتواند ربود

این یقین از جان و دل باید شنید