بر سر کرسی شد و آغازکرد

دل چو فارغ گشت، تن در ره دهیم

بی دل و تن سر بدان درگه نهیم

بعد از آن هدهد سخن را ساز کرد

هدهد با تاج چون بر تخت شد

هرک رویش دید عالی بخت شد

پیش هدهد صد هزاران بیشتر