دیوت از ره برد و لاحولیت نیست

من ندانم حال خود، چونی تو نیز

گفت برخوان خدا نان می خورم

پس همه فرمان شیطان می برم

از مسلمانی بجز قولیت نیست

در غم دنیا گرفتارآمدی

خاک بر فرقت که مردار آمدی