چون بدو دادی تو هر دولت که هست

خاک بر فرقت که مردار آمدی

گر ترا گفتم که کن دنیا نثار

این زمان می گویمت محکم بدار

کی توانی دادن آسانش ز دست

ای ز غفلت غرقه دریای آز

می ندانی کز چه می مانی تو باز