چار دیوارش به زر بنگاشته

تو ز ناز خود نگنجی در جهان

می خرامی از تکبر هر زمان

منظری سر بر فلک افراشته

ده غلام و ده کنیزک کرده راست

رحمت اینجا کی بود بر پرده راست

خود تو بنگر تا تو با این جمله کار