همچو گل خندان بنتوانم نشست

دیگری گفتش که من زر دوستم

عشق زر چون مغز شد در پوستم

تا مرا چون گل زری نبود به دست

عشق دنیا و زر دنیا مرا

کرد پر دعوی و بی معنی مرا

گفت ای از صورتی حیران شده