گفت خواهم این زمان کایم به تگ

تا سرای او ببینند ای عجب

روز دعوت ، مرد بی خود می دوید

از قضا دیوانه ای او را بدید

بر سرای تو ریم ای خام رگ

لیک مشغولم، مرا معذور دار

این بگفت و گفت زحمت دور دار