کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 22

در تموز افتاده دایم خورد و خور

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 19

    چون جهانم حلقه میمی بود

    #
  2. 20

    کی چنین جایی مرا بیمی بود

    #
  3. 21

    هر که را با اژدهای هفت سر

    #
  4. 22

    در تموز افتاده دایم خورد و خور

    انتخاب‌شده
  5. 23

    زین چنین بازیش بسیار اوفتد

    #
  6. 24

    کمترین چیزیش سر دار اوفتد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 22 از «حکایت حلاج که در دم مرگ روی خود را به خون خود سرخ کرد» است.