شیخ گفتش بی سر و بی پا همه

رفت با دیوانگان در زیر پل

از قضا می رفت سنجر با شکوه

گفت زیر پل چه قومند این گروه

از دو بیرون نیست جان ما همه

گر تو ما را دوست داری بر دوام

زود از دنیا برآریمت مدام