تو نکردی یاد من، این چون بود

کاشته با چون منی تخم جفا

تا نیامد پیش تو محمود باز

با جهانی پر سوار سرفراز

باری از خط وفا بیرون بود

گرد می بایست کردن لشگری

بهر تو، تو خود ز بهر دیگری