از من مسکین سوال از کردگار

پس سوالش کرد کای شایسته پیر

چون ز منکر درگذشتی وز نکیر

گفت چون کردند آن دو نامدار

گفتم ایشان را که نبود زین سوال

نه شما را نه مرا هرگز کمال

زانک اگر گویم خدایم اوست بس