تو توانی شد ز شادی آتشی

لیک عشقی کان ز سوی تو بود

دان که آن درخورد روی تو بود

او اگر با تو دراندازد خوشی

کار آن دارد نه این ای بی خبر

کی خبر یابد ازو هر بی هنر