من کیم تا من برابر آیمت

ور سرما نبودت می باش خوش

گلخنی گو ریزه ای می پاش خوش

من نه بیش از تو نه کمتر آیمت

خوش شد از گفتار او شاه جهان

هفت بار دیگرش شد میهمان

روز آخر گلخنی را گفت شاه