میهمان می آی گه گاهی مرا

من نه شاهی خواهم و نه خسروی

آنچ می خواهم من از تو هم توی

شه تو بس باشی، مکن شاهی مرا

عشق او باید ترا کار این بود

آن تو او را غم و بار این بود

گر ترا عشق است، از وی خواه نیز