دست از صابون بشستم از تو پاک

من ازو مویز پنهان می خرم

تو چه می آیی، نه اشنان می خرم

از تو چند اشنان فرو ریزم به خاک

دیگری گفتش بگو ای نامور

تا به چه دلشاد باشم در سفر

گر بگویی، کم شود آشفتنم