هر دو تنهاییم و هیچ انبوه نه

حالت او حال دیگر داشتی

بیست روز از صبح دم تا وقت شام

رقص می کردی و برگفتی مدام

ای همه شادی و هیچ اندوه نه

گر بمیرد هر که را با اوست دل

دل بدو ده دوست دارد دوست دل