در بهشتم مسندی بنهاده اند

وقت مردن بوعلی رودبار

گفت جانم بر لب آمد ز انتظار

آسمان را در همه بگشاده اند

همچو بلبل قدسیان خوش سرای

بانگ می دارند کای عاشق درآی

شکر می کن پس به شادی می خرام