آمدند از اوج عزت پیش باز

می کنند از اوج جباری نزول

تو ز جای خود چو مردی بی ادب

برنگیری گام، نه روز و نه شب

تو ز پس رفتی و کردی احتراز

ای دریغا نیستی تو مرد این

با که بتوان گفت آخر درد این