زانک دایم تو بسی از تو مرا

گر ز دنیا و آخرت مفلس شوم

کم غمم گر یک دمت مونس شوم

بس بود این مفلسی از تو مرا

گر بسوی هر دو عالم بنگرم

یا بجز تو هیچ خواهم، کافرم

هرکرا او هست، کل او را بود