چون شدیم اگه که ما افتاده ایم

از قدم تا فرق غرق آتشیم

روی چون بنمود ما را آشکار

حسرت واماندگی از روی یار

وز چنان رویی جدا افتاده ایم

ز آتش حسرت دل ناشاد ما

آتش دوزخ ببرد از یاد ما